Τι είναι η οικογενειακή συμφωνία;

Εισαγωγή

Η οικογενειακή συμφωνία είναι μια συμφωνία μεταξύ ενός ηλικιωμένου ατόμου και κάποιου άλλου (συνήθως μέλους της οικογένειας, φίλου ή φροντιστή) σχετικά με τις ρυθμίσεις φροντίδας και διαβίωσης. Συχνά αποκαλείται συμφωνία "περιουσιακά στοιχεία για περίθαλψη" και περιλαμβάνει την ανταλλαγή περιουσιακών στοιχείων με αντάλλαγμα τη στέγαση και/ή τη φροντίδα του ηλικιωμένου ατόμου κατά τη γήρανσή του.

Η συμφωνία θα πρέπει να είναι αμοιβαία επωφελής. Για τον ηλικιωμένο μπορεί να σημαίνει ότι δεν θα ζει πλέον μόνος του καθώς γερνάει, ότι θα είναι πιο κοντά στα εγγόνια του και ότι θα αποφύγει τη μετακόμιση σε ίδρυμα φροντίδας ηλικιωμένων. Για το μέλος της οικογένειας (συνήθως ένα παιδί του ηλικιωμένου) τα οφέλη μπορεί να είναι η οικονομική ενίσχυση, η παραμονή κοντά στους γονείς τους και η σχετική ηρεμία, καθώς και η βοήθεια στη φροντίδα των παιδιών και στις οικιακές εργασίες.

Ορισμένες συνήθεις καταστάσεις οικογενειακής συμφωνίας περιλαμβάνουν:

• αγορά ακινήτου και κοινή χρήση κατοικίας

• την κατασκευή επέκτασης ή διαμερίσματος γιαγιάς στο ακίνητο ενός μέλους της οικογένειας

• ένα ηλικιωμένο άτομο που μεταβιβάζει την κυριότητα του ακινήτου του, αλλά συνεχίζει να διαμένει σε αυτό

• σύναψη οικονομικών συμφωνιών, όπως δάνεια, δώρα και ρυθμίσεις εγγυητών στεγαστικών δανείων.

Οι οικογενειακές συμφωνίες δεν περιλαμβάνουν πάντα την άμεση μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων για τη φροντίδα. Μπορεί να περιλαμβάνουν οποιαδήποτε συμφωνία εντός της οικογένειας σχετικά με διαγενεακές ρυθμίσεις διαβίωσης και φροντίδας, όπως η προσφορά στέγασης και φροντίδας από ένα ηλικιωμένο άτομο σε ένα ενήλικο παιδί που έχει ανάγκη ή η μετανάστευση γονέων για να βρίσκονται πιο κοντά στα παιδιά τους και να βοηθούν τα εγγόνια τους.

Προβλήματα μπορεί να προκύψουν με τις οικογενειακές συμφωνίες όταν δεν έχουν μελετηθεί οι πιθανές συνέπειες των ρυθμίσεων ή όταν επέρχεται μια απροσδόκητη αλλαγή. Οι περισσότεροι άνθρωποι εμπιστεύονται τα μέλη της οικογένειάς τους και πιστεύουν ότι θα κάνουν το σωστό για αυτούς σε περίπτωση που οι ρυθμίσεις δεν λειτουργήσουν. Δυστυχώς, αυτό μπορεί να σημαίνει ότι οι άνθρωποι δεν αναζητούν την ανεξάρτητη νομική συμβουλή που θα μπορούσε να προστατεύσει τα δικαιώματα και τα οικονομικά τους όταν τα πράγματα πάνε στραβά.

Η ύπαρξη διασφαλίσεων είναι ιδιαίτερα σημαντική για τους ηλικιωμένους, οι οποίοι συνήθως έχουν χαμηλό ή σταθερό εισόδημα κατά τη διάρκεια της συνταξιοδότησης. Η κακοποίηση ηλικιωμένων μπορεί μερικές φορές να συμβεί στο πλαίσιο οικογενειακών συμφωνιών, με καταστροφικές προσωπικές και οικονομικές συνέπειες για το ηλικιωμένο άτομο.

Η κακοποίηση ηλικιωμένων περιλαμβάνει την άσκηση πίεσης σε ένα ηλικιωμένο άτομο για να συνάψει μια οικογενειακή συμφωνία ή την εσκεμμένη εκμετάλλευση των συμφωνιών που έχουν γίνει. Μπορεί να συμβεί όταν η υποσχεθείσα φροντίδα ή στέγαση δεν πραγματοποιείται ή όταν οι συνθήκες αλλάζουν σε βάρος του ηλικιωμένου.

Όταν μια οικογενειακή συμφωνία έχει καταρρεύσει, υπάρχουν ορισμένες νομικές και αστικές επιλογές που μπορούν να βοηθήσουν τους ανθρώπους να επιλύσουν τη διαφορά. Το ηλικιωμένο άτομο έχει περισσότερες πιθανότητες να ζητήσει αποζημίωση και να ανακτήσει τις οικονομικές συνεισφορές, εάν οι ρυθμίσεις έχουν καταγραφεί επίσημα.

Οι ηλικιωμένοι θα πρέπει πάντα να ζητούν ανεξάρτητη νομική και οικονομική συμβουλή πριν συνάψουν οικογενειακή συμφωνία, διότι συχνά επηρεάζει τη φορολογία τους, τη σύνταξη γήρατος ή την ικανότητά τους να πληρώνουν για υπηρεσίες φροντίδας ηλικιωμένων.

Τι είναι η οικογενειακή συμφωνία;

Η "οικογενειακή συμφωνία" είναι ένας γενικός όρος για οποιαδήποτε συμφωνία μεταξύ ενός ηλικιωμένου ατόμου και κάποιου άλλου (συνήθως μέλους της οικογένειας, φίλου ή φροντιστή) σχετικά με τις ρυθμίσεις φροντίδας και διαβίωσης.

Συχνά αποκαλούμενη ρύθμιση "περιουσιακά στοιχεία για περίθαλψη", περιλαμβάνει την ανταλλαγή της περιουσίας ή των περιουσιακών στοιχείων του ηλικιωμένου ατόμου για στέγαση ή/και περίθαλψη καθώς γερνάει. Αυτό μπορεί να γίνει με κοινή στέγαση, συν-αγορά ακινήτων, δάνεια ή δωρεές σε μετρητά, παροχή φροντίδας παιδιών ή φροντίδας ηλικιωμένων και άλλα.

Μια οικογενειακή συμφωνία είναι συχνά άτυπη και προφορική, η οποία συνάπτεται με πνεύμα φροντίδας και αμοιβαίου οφέλους. Ωστόσο, η έλλειψη τεκμηρίωσης ή οποιασδήποτε καταγραφής των κοινών προσδοκιών μπορεί να προκαλέσει προβλήματα εάν η σχέση διαρραγεί ή ένα από τα μέρη δεν τηρήσει τις υποσχέσεις του. Για το λόγο αυτό, όλες οι οικογενειακές συμφωνίες πρέπει να τεκμηριώνονται, ώστε να αποτελούν "επίσημη" οικογενειακή συμφωνία.

Δεν υπάρχει νομοθεσία της Κοινοπολιτείας ή της πολιτείας που να διέπει αυτές τις οικογενειακές συμφωνίες (εκτός από εκείνη που αφορά τις γενικές συμβάσεις) και μπορούν να λάβουν διάφορες μορφές, όπως (μεταξύ άλλων):

• συμφωνίες συνιδιοκτησίας

• συμφωνίες για γιαγιάδες

• δανειακές συμβάσεις

• πράξεις οικογενειακής διευθέτησης.

Εάν η συμφωνία επισημοποιηθεί με την τεκμηρίωσή της (κατόπιν νομικής συμβουλής), υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα να εφαρμοστούν τα συμφωνηθέντα από τα μέρη ή να ανακτηθούν οι εισφορές ενός ηλικιωμένου ατόμου σε περίπτωση λήξης της συμφωνίας.

Μερικές φορές οι οικογενειακές συμφωνίες συνάπτονται κακόπιστα από μέλη της οικογένειας που επιθυμούν να επωφεληθούν από την επιθυμία του ηλικιωμένου για φροντίδα. Η τεκμηρίωση μιας οικογενειακής συμφωνίας, ακόμη και εκείνων που είναι δυνητικά δυσμενείς για το ηλικιωμένο άτομο, μπορεί να βοηθήσει το ηλικιωμένο άτομο να ζητήσει αποζημίωση εάν οι ρυθμίσεις γίνουν καταχρηστικές.

Πότε μπορεί να συναφθεί οικογενειακή συμφωνία;

Μια οικογενειακή συμφωνία θα πρέπει να εξετάζεται σε βάθος χρόνου, ώστε όλοι οι εμπλεκόμενοι να είναι σίγουροι ότι είναι το καλύτερο για τον καθένα τους.

Η μετέπειτα ζωή μπορεί να είναι μια περίοδος μεγάλων αλλαγών και η απόφαση για τη σύναψη μιας οικογενειακής συμφωνίας μπορεί να έρθει μετά από μια κρίση ή μια αναστάτωση για το ηλικιωμένο άτομο, όπως η απώλεια του συντρόφου, η ασθένεια που σχετίζεται με την ηλικία ή η αυξημένη αδυναμία, οι οικονομικές πιέσεις μετά τη συνταξιοδότηση ή μια περίοδος παρατεταμένης μοναξιάς ή άγχους.

Οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουν να παραμείνουν όσο το δυνατόν πιο ανεξάρτητοι και να ζουν στο σπίτι τους καθώς γερνούν. Ενώ υπάρχουν πολλοί που μπορούν να παρέχουν υποστήριξη για καθημερινές δραστηριότητες όπως τα γεύματα, η καθαριότητα και η προσωπική φροντίδα, δεν είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα με τη βοήθεια από πρόθυμα μέλη της οικογένειας ή φίλους.

Αλλά ακόμη και με την πιο εξυπηρετική και διαθέσιμη οικογένεια, πολλοί ηλικιωμένοι μπορεί να αισθάνονται ότι οι αυξημένες ανάγκες τους τους καθιστούν βάρος. Ορισμένοι άνθρωποι μπορεί να πιστεύουν ότι η οικονομική συνεισφορά στην οικογένειά τους ως αντάλλαγμα για τη φροντίδα ανακουφίζει αυτό το αίσθημα.

Επιπλέον, τους δίνει την ευκαιρία να έχουν απτό αντίκτυπο, μοιράζοντας τον πλούτο που απέκτησαν κατά τη διάρκεια της ζωής τους και σκοπεύουν να κληροδοτήσουν όταν πεθάνουν. Για πολλούς ανθρώπους, μια οικογενειακή συμφωνία είναι ένας τρόπος διανομής της περιουσίας τους σε ένα προγενέστερο σημείο, όταν θεωρούν ότι τα παιδιά τους μπορούν να τη χρησιμοποιήσουν περισσότερο.

Υπάρχει πολλή χαρά που μπορεί να προκύψει από τη συμβίωση πολλών γενεών μιας οικογένειας: στενότερες σχέσεις μεταξύ των γενεών, περισσότερα χέρια για να βοηθήσουν, και μια κοινή χρήση των πόρων που μπορεί να επιτρέψει σε όλους να ζήσουν άνετα.

Υπάρχει ένας σημαντικός τρόπος με τον οποίο όλες οι ευτυχισμένες οικογένειες μοιάζουν: πιστεύουν ότι θα είναι πάντα ευτυχισμένες, και επειδή έχουν πραγματικά καλές προθέσεις, συχνά δεν προβλέπουν την πιθανότητα να πάνε τα πράγματα στραβά. Αλλά ακόμη και για τις οικογένειες που δεν έχουν ιστορικό διαφωνιών ή συγκρούσεων, μια επίσημη τεκμηριωμένη οικογενειακή συμφωνία (και οι συζητήσεις που είναι απαραίτητες για να φτάσουμε σε αυτήν) μπορεί να είναι ευεργετική.

Πριν κάνετε το άλμα, θα πρέπει να συζητήσετε τα πάντα - οικονομικά, ρυθμίσεις φροντίδας, μελλοντικές αλλαγές, πιθανή διακοπή της σχέσης, προσδοκίες για τη φροντίδα των παιδιών.

Συνολικά, οι οικογενειακές συμφωνίες, ιδίως οι ρυθμίσεις "περιουσιακά στοιχεία για τη φροντίδα", μπορούν να αποτελέσουν έναν καλό τρόπο για τους ηλικιωμένους και τα παιδιά τους να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις που μπορεί να αντιμετωπίζουν και τα δύο μέρη σε αυτό το σημείο της ζωής τους.

Ωστόσο, λειτουργούν καλύτερα εάν όλοι εξετάζουν κατά πόσον η ρύθμιση ανταποκρίνεται σε όλες τις ανάγκες τους, τώρα και στο μέλλον, και διασφαλίζουν ότι έχει επισημοποιηθεί με τρόπο που μπορεί να βοηθήσει στην αποφυγή ή την επίλυση μελλοντικών διαφορών.

Πώς σχετίζεται η οικογενειακή συμφωνία με την κακοποίηση ηλικιωμένων;

Το γεγονός ότι ένα ηλικιωμένο άτομο συνεισφέρει τα περιουσιακά του στοιχεία στην οικογένειά του με αντάλλαγμα τη φροντίδα και τη στέγαση καθώς γερνάει, δεν αποτελεί από μόνο του κακοποίηση ηλικιωμένων. Αλλά μερικές φορές η κακοποίηση ηλικιωμένων προκύπτει στο πλαίσιο μιας οικογενειακής συμφωνίας και οι συνέπειες μπορεί να είναι καταστροφικές σε προσωπικό και οικονομικό επίπεδο.

Όταν οι οικογενειακές συμφωνίες αποτυγχάνουν, οι ηλικιωμένοι μπορεί να μείνουν χωρίς σπίτι και οικονομική ασφάλεια. Ανάλογα με τις οικονομικές διευθετήσεις, οι επιπτώσεις μπορεί να επηρεάσουν τα δικαιώματα συνταξιοδότησης λόγω γήρατος, τη φορολογία και τις επιλογές φροντίδας ηλικιωμένων.

Το πιο ολέθριο είναι ότι, όταν μια συμφωνία καταρρέει, οι ηλικιωμένοι κινδυνεύουν να χάσουν τις σχέσεις που είναι σημαντικές γι' αυτούς (μεταξύ άλλων με τα εγγόνια τους) και νιώθουν ντροπή για ό,τι έχει συμβεί, γεγονός που οδηγεί σε περαιτέρω άγχος, ανησυχία και κατάθλιψη.

Η κακοποίηση ηλικιωμένων στο πλαίσιο οικογενειακών συμφωνιών μπορεί να λάβει πολλές μορφές. Η υποσχεθείσα φροντίδα μπορεί να μην πραγματοποιηθεί, με αποτέλεσμα την παραμέληση. Οικογενειακές συγκρούσεις ή βία μπορεί να καθιστούν τις συμφωνίες αφόρητες, ή το ηλικιωμένο άτομο μπορεί να έχει πιεστεί να συμμετάσχει και να αισθάνεται παγιδευμένο.

Εναλλακτικά, μπορεί να προκύψουν απροσδόκητες περιστάσεις που αλλάζουν τα σχέδια όλων, και η κακοποίηση ηλικιωμένων μπορεί να συμβεί εάν το ηλικιωμένο άτομο αναμένεται να αναλάβει το κύριο βάρος των δυσκολιών ή όταν προσπαθεί να διεκδικήσει τα δικαιώματά του.

Οι υπηρεσίες κακοποίησης ηλικιωμένων σε κάθε πολιτεία και επικράτεια παρέχουν πληροφορίες και υποστήριξη στους ανθρώπους για να αντιμετωπίσουν την κακοποίηση και να παραμείνουν ασφαλείς. Οι υπηρεσίες αστικής δίκης και επίλυσης διαφορών μπορούν να προσφέρουν μια διέξοδο προς τα εμπρός όταν οι ρυθμίσεις έχουν καταρρεύσει, αλλά αυτό μπορεί να είναι μια δύσκολη και δαπανηρή διαδικασία που μπορεί να μην αποφέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα.

Για να αποφύγει να πέσει θύμα κακοποίησης ηλικιωμένων, ο ηλικιωμένος ενθαρρύνεται να εξετάσει προσεκτικά την προτεινόμενη συμφωνία, να τη συζητήσει με την οικογένεια και άλλους και να ζητήσει ανεξάρτητη οικονομική και νομική συμβουλή.

Τα μέλη της οικογένειας που σκέφτονται να συνάψουν οικογενειακή συμφωνία με ένα ηλικιωμένο άτομο θα πρέπει να καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να διασφαλίσουν ότι οι ρυθμίσεις είναι αμοιβαία επωφελείς και ότι έχουν ληφθεί υπόψη οι μελλοντικές ανάγκες του ηλικιωμένου ατόμου σε περίπτωση που οι συνθήκες αλλάξουν ή η συμφωνία διαλυθεί.

Σε ποιες περιπτώσεις απαιτείται οικογενειακή συμφωνία;

Αυτά είναι μερικά από τα πιο συνηθισμένα σενάρια στα οποία μέλη οικογενειών διαφορετικών γενεών (συχνά, γηράσκοντες γονείς και τα ενήλικα παιδιά τους) μπορεί να καταλήξουν σε οικογενειακή συμφωνία σχετικά με τις ρυθμίσεις διαβίωσης, τη φροντίδα, τα περιουσιακά στοιχεία και την υποστήριξη.

Ενώ πολλές οικογένειες μπορεί να πιστεύουν ότι μια προφορική ή άτυπη συμφωνία είναι αρκετή, μια επίσημη ή τεκμηριωμένη οικογενειακή συμφωνία είναι πάντα επωφελής, ιδίως εάν οι ρυθμίσεις αλλάξουν αργότερα ή αποτύχουν.

Συν-αγορά ακινήτου

Όταν ένα ηλικιωμένο άτομο πουλάει το σπίτι του και βάζει τα έσοδα για την αγορά ή την οικοδόμηση ενός νέου ακινήτου για να ζήσει σε αυτό με ένα μέλος της οικογένειάς του. Ενώ τόσο το ηλικιωμένο άτομο όσο και το μέλος της οικογένειας μπορεί να είναι στον τίτλο ιδιοκτησίας, είναι σύνηθες το σπίτι να είναι μόνο στο όνομα του μέλους της οικογένειας.

Ένα συνηθισμένο σενάριο είναι όταν ένα ηλικιωμένο άτομο βάζει τα έσοδα από την πώληση της κατοικίας του για την αγορά ή την οικοδόμηση ενός νέου ακινήτου με ένα άλλο μέλος της οικογένειας (συχνά ένα από τα ενήλικα παιδιά του). Αυτό το σενάριο προκύπτει συχνά όταν ένα ηλικιωμένο άτομο θέλει να βοηθήσει το παιδί του να μπει στην αγορά ακινήτων, αποφεύγοντας παράλληλα να μετακομίσει σε μονάδα φροντίδας ηλικιωμένων.

Το νέο ακίνητο μπορεί να είναι ένα ενιαίο σπίτι στο οποίο θα ζουν όλοι μαζί, ή μπορεί να έχει ένα αυτόνομο διαμέρισμα ή ξεχωριστή κατοικία για το ηλικιωμένο άτομο.

Μέρος των ρυθμίσεων μπορεί να είναι η συμφωνία ότι το μέλος της οικογένειας θα παρέχει φροντίδα στο ηλικιωμένο άτομο καθώς αυτό γερνάει. Μπορεί επίσης να συμφωνηθεί ότι το ηλικιωμένο άτομο θα παρέχει φροντίδα για τα εγγόνια του ή οικιακή βοήθεια στο κοινό σπίτι.

Το σπίτι μπορεί να αγοραστεί στο όνομα ενός ή όλων των εμπλεκομένων. Ορισμένες διαφορετικές ρυθμίσεις αγοράς περιλαμβάνουν:

• το οικόπεδο αγοράζεται από ένα πρόσωπο και η κατασκευή χρηματοδοτείται από άλλο πρόσωπο

• το ηλικιωμένο άτομο παρέχει το μεγαλύτερο μέρος των κεφαλαίων για την αγορά, ενώ το μέλος της οικογένειας παίρνει υποθήκη για το υπόλοιπο και είναι ο μοναδικός ιδιοκτήτης του τίτλου ιδιοκτησίας

• τόσο το ηλικιωμένο άτομο όσο και το μέλος της οικογένειας να είναι ιδιοκτήτες στον τίτλο ιδιοκτησίας (σε αυτή την περίπτωση, ακόμη και αν το μέλος της οικογένειας έχει συμφωνήσει να είναι υπεύθυνο για την αποπληρωμή του ενυπόθηκου δανείου, το ηλικιωμένο άτομο μπορεί να βρεθεί στην ανάγκη να παρέμβει εάν δεν γίνουν οι αποπληρωμές)

• το ηλικιωμένο άτομο αναφέρεται στον τίτλο ως "συνδικαιούχος" (που σημαίνει ότι μετά το θάνατό του, το μερίδιό του πηγαίνει στους υπόλοιπους κατόχους του τίτλου και δεν αποτελεί μέρος της περιουσίας του)

• το ηλικιωμένο άτομο αναφέρεται στον τίτλο ιδιοκτησίας ως "κοινός νομέας" (στην περίπτωση αυτή το μερίδιό του αντικατοπτρίζει τη συνεισφορά του και, μετά το θάνατό του, θα αποτελέσει μέρος της περιουσίας του και θα διανεμηθεί σύμφωνα με τη διαθήκη του).

Ανεξαρτήτως των συγκεκριμένων λεπτομερειών, είναι σημαντικό όλοι οι εμπλεκόμενοι να είναι ξεκάθαροι σχετικά με το τι σημαίνουν οι νέες ρυθμίσεις γι' αυτούς, τόσο τώρα όσο και στο μέλλον, και να υπάρχει επίσημη συμφωνία για την τεκμηρίωσή τους. Η επίσημη τεκμηρίωση της συμφωνίας μπορεί επίσης να συμβάλει στη διασφάλιση της διαφάνειας σχετικά με τις ρυθμίσεις με άλλα μέλη της οικογένειας και στην αποφυγή μελλοντικών διαφορών (για παράδειγμα, μεταξύ αδελφών).

Είτε ο ηλικιωμένος και το μέλος της οικογένειας είναι και οι δύο στον τίτλο ιδιοκτησίας, είτε μόνο ο ένας από αυτούς, μια επίσημη οικογενειακή συμφωνία θα μπορούσε να περιγράφει λεπτομερώς τη συνεισφορά κάθε μέρους κατά την αγορά και τις αποφάσεις σχετικά με την αναλογική ιδιοκτησία, η οποία μπορεί να είναι χρήσιμη εάν το ακίνητο πρέπει να πωληθεί και τα έσοδα να μοιραστούν σε μεταγενέστερο χρόνο.

Μια επίσημη συμφωνία μπορεί επίσης να καταγράφει τυχόν αποφάσεις σχετικά με τη συντήρηση, την πρόσβαση και τη χρήση της κοινής περιουσίας, καθώς και άλλες προσδοκίες σχετικά με τις νέες ρυθμίσεις διαβίωσης.

Εάν μόνο το μέλος της οικογένειας (και όχι το ηλικιωμένο άτομο) αναφέρεται στον τίτλο ιδιοκτησίας, οι κανόνες του Centrelink για το "συμφέρον της γιαγιάς" μπορεί να εφαρμόζονται στον έλεγχο περιουσιακών στοιχείων της σύνταξης γήρατος του ηλικιωμένου ατόμου. (Ο όρος αναφέρεται στη ρύθμιση διαβίωσης -την εισφορά σε μετρητά για να ζήσει κάποιος άλλος στο σπίτι του- και όχι στον τύπο καταλύματος που είναι γνωστός ως "διαμέρισμα γιαγιάς").

Μελέτη περίπτωσης - Η ιστορία της Elif

Η Elif πούλησε το σπίτι της και το μεγαλύτερο μέρος των εσόδων το διέθεσε στο γιο της για να χτίσει μια επέκταση για να ζει σε αυτό καθώς γερνούσε. Δέκα χρόνια αργότερα ζει σε μια άγνωστη μονάδα φροντίδας ηλικιωμένων.

Περισσότερες πληροφορίες

Κατασκευή επέκτασης ή διαμερίσματος γιαγιάς

Όταν ένα ηλικιωμένο άτομο πουλάει το σπίτι του και συνεισφέρει το μεγαλύτερο μέρος των εσόδων στο μέλος της οικογένειάς του για την κατασκευή μιας μονάδας ή επέκτασης για να ζήσει το ηλικιωμένο άτομο καθώς γερνάει.

Ένα άλλο συνηθισμένο σενάριο είναι όταν τα περιουσιακά στοιχεία του ηλικιωμένου (ή τα έσοδα από την πώληση της κατοικίας του) χρησιμοποιούνται για την κατασκευή μιας επέκτασης ή ενός ανεξάρτητου διαμερίσματος -που μερικές φορές αποκαλείται "διαμέρισμα γιαγιάς"- στο ακίνητο ενός μέλους της οικογένειας.

Στην περίπτωση αυτή, ακόμη και αν ο ηλικιωμένος έχει καταβάλει όλα τα έξοδα, η επέκταση ή το διαμέρισμα γιαγιάς ανήκει στον ιδιοκτήτη του ακινήτου. Η απόφαση αυτή ισχύει ακόμη και για τις μονάδες που είναι πλήρως αυτόνομες και έχουν ξεχωριστή πρόσβαση, εκτός εάν κατασκευάστηκαν υπό ξεχωριστό τίτλο ή ιδιοκτησία. Αυτό είναι ένα σημαντικό στοιχείο σε περίπτωση που ο ηλικιωμένος χρειαστεί να μετακομίσει κάπου αλλού.

Τα τοπικά συμβούλια ενδέχεται να έχουν διαφορετικές απαιτήσεις και επιδόματα για τα διαμερίσματα γιαγιάς. Ορισμένα μπορεί να επιτρέπουν τη χρήση του διαμερίσματος μόνο από "εξαρτώμενα άτομα" και όχι ως ενοικιαζόμενο κατάλυμα, γεγονός που θα του προσδώσει χαμηλότερη αξία από την αναμενόμενη (ίσως ακόμη και μικρότερη από το κόστος κατασκευής) εάν το ακίνητο πωληθεί στο μέλλον.

Όταν ένα ηλικιωμένο άτομο συνεισφέρει χρήματα σε ένα μέλος της οικογένειάς του με αντάλλαγμα τη φροντίδα και τη στέγαση, μπορεί να εφαρμόζονται οι κανόνες του Centrelink για το "ενδιαφέρον της γιαγιάς", διασφαλίζοντας ότι δεν επηρεάζεται η σύνταξη γήρατος του ηλικιωμένου ατόμου.

Ωστόσο, εάν το ποσό που συνεισφέρει το ηλικιωμένο άτομο είναι μεγαλύτερο από το ποσό που το Centrelink θεωρεί εύλογο για τις ρυθμίσεις, μπορεί να επηρεαστεί το συνταξιοδοτικό δικαίωμα του ηλικιωμένου ατόμου. Τα άτομα που εξετάζουν το ενδεχόμενο αυτού του είδους των ρυθμίσεων στέγασης θα πρέπει να επικοινωνήσουν με το Centrelink για να επιβεβαιώσουν τις πολιτικές που θα ισχύουν για τις δικές τους συνθήκες.

Για μια επέκταση ή την κατασκευή ενός διαμερίσματος γιαγιάς, μια επίσημη οικογενειακή συμφωνία που τεκμηριώνει τη συμβολή και τις προσδοκίες του ηλικιωμένου είναι σημαντική σε περίπτωση που το ακίνητο χρειαστεί να πωληθεί στο μέλλον.

Μελέτη περίπτωσης - Η ιστορία του Yen

Αφού πούλησε το σπίτι του και δάνεισε στον γιο του χρήματα για να αποπληρώσει την υποθήκη του, ο Yen περίμενε ότι θα γερνούσε στη μονάδα που του έφτιαξε ο γιος του στην αυλή.

Περισσότερες πληροφορίες

Μεταβίβαση ακινήτων

Όταν ένα ηλικιωμένο άτομο μεταβιβάζει την περιουσία του σε ένα μέλος της οικογένειας με την προϋπόθεση ότι μπορεί να συνεχίσει να ζει εκεί μέχρι να πεθάνει ή να εισέλθει σε μονάδα φροντίδας ηλικιωμένων.

Ορισμένες φορές ένα ηλικιωμένο άτομο μπορεί να μεταβιβάσει την κυριότητα του ακινήτου του στο μέλος της οικογένειάς του, με την προϋπόθεση ότι το ηλικιωμένο άτομο μπορεί να συνεχίσει να ζει στο ακίνητο για το υπόλοιπο της ζωής του (αυτό ονομάζεται μερικές φορές "δικαίωμα διαμονής").

Συχνά η μεταβίβαση μπορεί να υποκινείται από το μέλος της οικογένειας, το οποίο θέλει την ασφάλεια του σπιτιού για ένα δάνειο. Μπορεί επίσης να προκύψει όταν το ηλικιωμένο άτομο προσπαθεί να ελαχιστοποιήσει τα περιουσιακά στοιχεία που θα ληφθούν υπόψη όταν πρέπει να πληρώσει για τη φροντίδα των ηλικιωμένων.

Κάτι που πρέπει να λάβετε υπόψη σας σε περίπτωση μεταβίβασης περιουσίας είναι ότι μπορεί να δημιουργήσει σύγκρουση με άλλα μέλη της οικογένειας (ιδίως με εκείνα που επρόκειτο να κληρονομήσουν από τον ηλικιωμένο). Επιπλέον, ανάλογα με το χρονικό πλαίσιο της συναλλαγής, η μεταβίβαση μπορεί να εξακολουθεί να αξιολογείται ως δωρεά σε σχέση με τη φροντίδα γήρατος, τον φόρο ή τη σύνταξη γήρατος. Ενδέχεται επίσης να υπάρχουν τέλη χαρτοσήμου και άλλες φορολογικές επιπτώσεις.

Ωστόσο, ένας από τους μεγαλύτερους κινδύνους είναι ότι αν το μέλος της οικογένειας αποφασίσει να πουλήσει το ακίνητο ή αν αθετήσει το δάνειό του και η τράπεζα κατασχέσει το σπίτι, ο ηλικιωμένος δεν έχει καμία δυνατότητα προσφυγής.

Μελέτη περίπτωσης - Η ιστορία του Angelo

Ο Άγγελος μεταφέρθηκε σε κέντρο φροντίδας ηλικιωμένων αφού ο γιος του χρησιμοποίησε το σπίτι για να εξασφαλίσει δάνειο για τη νέα του επιχείρηση.

Περισσότερες πληροφορίες

Οικονομική συμφωνία (δάνεια και δώρα)

Όταν ένα ηλικιωμένο άτομο δανείζει ή δωρίζει χρήματα σε ένα μέλος της οικογένειας, συμπεριλαμβανομένου του εγγυητή για ένα στεγαστικό δάνειο.

Ένα ηλικιωμένο άτομο μπορεί να χαρίσει ή να δανείσει χρήματα σε ένα μέλος της οικογένειας, συνήθως με τη μορφή μετρητών, χρημάτων για προκαταβολή κατοικίας ή εισφορών σε υποθήκη. Είναι πάντα καλύτερο να είναι σαφές εάν και πότε τα χρήματα πρέπει να επιστραφούν, διαφορετικά το μέλος της οικογένειας μπορεί να υποθέσει ότι πρόκειται για δώρο, ιδίως όταν πρόκειται για ένα ηλικιωμένο άτομο προς το παιδί του.

Η δωρεά χρημάτων μπορεί να έχει αντίκτυπο στα συνταξιοδοτικά δικαιώματα του ηλικιωμένου, στη φορολογία του και στην ικανότητά του να αντέξει οικονομικά την υποστήριξη της φροντίδας ηλικιωμένων.

Εάν τα χρήματα είναι δώρο που δίνεται με την προσδοκία ότι το ηλικιωμένο άτομο θα λάβει σε αντάλλαγμα φροντίδα και στέγαση, είναι προτιμότερο να αναφέρονται ως "συνεισφορά" και θα πρέπει να τεκμηριώνεται επίσημη οικογενειακή συμφωνία.

Ορισμένες φορές ζητείται από ένα ηλικιωμένο άτομο να χρησιμοποιήσει το κεφάλαιο της κατοικίας του ως εγγύηση για να βοηθήσει ένα μέλος της οικογένειάς του να συνάψει δάνειο για κατοικία. Παρόλο που δεν αλλάζουν χέρια χρήματα, το να είναι κάποιος εγγυητής μπορεί να επηρεάσει τη δανειοληπτική του ικανότητα και να τον καταστήσει υπεύθυνο για το χρέος εάν το μέλος της οικογένειας δεν είναι σε θέση να αποπληρώσει το δάνειο.

Διαγενεακά νοικοκυριά

Υπάρχουν και άλλες ρυθμίσεις διαβίωσης που μπορούν να θεωρηθούν οικογενειακές συμφωνίες. Καθώς μπορεί να είναι βραχυπρόθεσμες και συχνά δεν περιλαμβάνουν οικονομική συνεισφορά ή ανταλλαγή, είναι πιθανότερο να είναι άτυπες και μη τεκμηριωμένες.

Μοιράζεστε το σπίτι με ένα ενήλικο παιδί

Τα ενήλικα παιδιά επιστρέφουν μερικές φορές στο σπίτι των γονέων τους για στέγαση, οικονομική και άλλη υποστήριξη. Μια οικογενειακή συμφωνία μπορεί να βοηθήσει να διασφαλιστεί ότι οι προσδοκίες και οι συνεισφορές για αυτές τις ρυθμίσεις γίνονται σαφείς από την αρχή.

Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους πολλές γενιές μιας οικογένειας μπορεί να ζουν μαζί για μεγάλα ή μικρά χρονικά διαστήματα. Τα περισσότερα παραδείγματα αυτών των ρυθμίσεων επικεντρώνονται σε καταστάσεις που προέκυψαν επειδή το ηλικιωμένο άτομο χρειάζεται φροντίδα και υποστήριξη καθώς γερνάει. Σε πολλές περιπτώσεις, όμως, ο ηλικιωμένος είναι αυτός που παρέχει τη φροντίδα και την υποστήριξη.

Όταν τα πράγματα πάνε στραβά, δεν είναι ασυνήθιστο τα ενήλικα παιδιά να επιστρέφουν στο σπίτι των γονέων τους. Αυτό μπορεί να συμβεί όταν το ενήλικο παιδί:

• διαχώρισε πρόσφατα

• έχει υπάρξει θύτης ή θύμα οικογενειακής βίας

• αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας, ψυχικής ασθένειας ή κατάχρησης ουσιών

• αντιμετωπίζει οικονομικό άγχος ή ανεργία

• αποταμιεύει για ένα σπίτι

• έχει επιστρέψει από το εξωτερικό, ιδίως κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19.

Αν και είναι σπάνιο σε αυτές τις περιπτώσεις να καταρτίζεται επίσημη οικογενειακή συμφωνία, είναι συνετό να γίνονται συζητήσεις και να γίνεται γραπτή συμφωνία για να διασφαλιστεί ότι όλοι έχουν τις ίδιες προσδοκίες για την κατάσταση. Αυτές μπορεί να καλύπτουν το πόσο καιρό σκοπεύει να μείνει το μέλος της οικογένειας, τι οικονομικές συνεισφορές θα κάνει στα έξοδα του νοικοκυριού και ποια καθήκοντα αναμένονται από αυτό.

Προβλήματα μπορεί να προκύψουν όταν ένα μέλος της οικογένειας παρατείνει την φιλοξενία του, γίνεται καταχρηστικό ή δεν τηρεί το δικό του μέρος της συμφωνίας. Αυτά τα προβλήματα μπορεί να επιλυθούν ευκολότερα εάν έχουν τεθεί ορισμένοι βασικοί κανόνες από την αρχή.

Θεωρήσεις γονέων που συνεισφέρουν

Μερικές φορές οι άνθρωποι μεταναστεύουν στην Αυστραλία για να ζήσουν με τα παιδιά και τα εγγόνια τους και να τα βοηθήσουν. Οι αποφάσεις για τη θεώρηση και τη στέγαση μπορεί να είναι παρόμοιες με εκείνες των οικογενειακών συμφωνιών και να περιλαμβάνουν συγχώνευση των οικονομικών, των ρυθμίσεων διαβίωσης και της στέγασης.

Ορισμένοι ηλικιωμένοι αποφασίζουν να μεταναστεύσουν στην Αυστραλία για να είναι πιο κοντά στα παιδιά και τα εγγόνια τους. Ο πιο συνηθισμένος τρόπος για να γίνει αυτό είναι η βίζα Contributory Parent, η οποία επιτρέπει στον ηλικιωμένο να ζήσει μόνιμα στην Αυστραλία. Ένας από τους όρους αυτής της θεώρησης είναι ότι η οικογένεια στην Αυστραλία πρέπει να παράσχει μια "διαβεβαίωση υποστήριξης", η οποία μοιάζει με ομολογία, για τον γονέα τους.

Εξαιτίας αυτών των ενίοτε περίπλοκων οικονομικών ρυθμίσεων και των ρυθμίσεων που γίνονται μεταξύ των διαφόρων γενεών της οικογένειας σχετικά με τη στέγαση, τη διαμονή και τη φροντίδα, η θεώρηση συνεισφέροντος γονέα μπορεί να θεωρηθεί ως μια μορφή οικογενειακής συμφωνίας. Και όπως και άλλες οικογενειακές συμφωνίες, όλα τα μέρη μπορούν να επωφεληθούν από τις ανοιχτές συζητήσεις και την τεκμηρίωση των συνεισφορών και των προσδοκιών.

Ενώ όλες οι οικογένειες ελπίζουν σε μια θετική εμπειρία, απρόβλεπτες περιστάσεις, συμπεριλαμβανομένης της οικογενειακής βίας, μπορεί να οδηγήσουν σε διακοπή των ρυθμίσεων. Όταν συμβαίνει αυτό, ο ηλικιωμένος, ο οποίος είναι σχετικά νέος στη χώρα και μπορεί να έχει περιορισμένα περιουσιακά στοιχεία, βρίσκεται σε ευάλωτη θέση.

Αποποίηση ευθυνών: Οι πληροφορίες που παρέχονται στον παρόντα δικτυακό τόπο δεν υποκαθιστούν ατομικές νομικές συμβουλές.

---

Σχετικά με τον συγγραφέα

Μέλανι Τζόστεν

Η Melanie Joosten είναι συγγραφέας και κοινωνική λειτουργός που εργάζεται στον τομέα της κοινωνικής πολιτικής και της δικαιοσύνης...

Προβολή προφίλ