"Ένιωσα ότι με είδαν": οι συνεργασίες αλλάζουν ζωές

Ένας αυξανόμενος αριθμός δικηγορικών γραφείων σε όλη την Αυστραλία ενσωματώνει επαγγελματίες όπως οι κοινωνικοί λειτουργοί και οι σύμβουλοι στη νομική τους πρακτική, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Η κλισέ ατάκα στις ταινίες είναι: "Καλώ τον δικηγόρο μου!". Αλλά η προσπάθεια να περιηγηθείς στο νομικό σύστημα μπορεί να μοιάζει λιγότερο με δικαστικό δράμα και περισσότερο με εφιάλτη.

Ο Μάικλ* βρέθηκε σε αυτή ακριβώς την κατάσταση πέρυσι, αφού βίωσε την κακοποίηση ηλικιωμένων. Αφού υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση, η σύζυγός του και ο ενήλικος γιος του τον μετέφεραν έξω από το οικογενειακό σπίτι παρά τη θέλησή του και τον έβαλαν σε ένα ξενοδοχείο. Απομονώθηκε από την οικογένεια και τους φίλους του, κακοποιήθηκε λεκτικά από τον γιο του, δεν είχε πρόσβαση στα υπάρχοντά του και τελικά του αρνήθηκαν τη φροντίδα και την υποστήριξη που χρειαζόταν για την ανάρρωσή του.

Η πρόσβαση σε κοινωνική υποστήριξη επέτρεψε στον Michael να επιλύσει πρώτα αυτό που ο ίδιος αποκάλεσε "το χάος" της κατάστασής του (συμπεριλαμβανομένων των τραυμάτων του παρελθόντος και των οικογενειακών συγκρούσεων) με έναν ολιστικό τρόπο που παρείχε συμβουλευτική και υποστήριξη ψυχικής υγείας. Αυτή η υποστήριξη σήμαινε ότι ο Μάικλ ήταν πιο ικανός να συνεργαστεί με τον δικηγόρο του για να περιηγηθεί στην πολυπλοκότητα του νόμου περί κακοποίησης ηλικιωμένων.

Η έρευνα της LSJ σχετικά με αυτές τις κοινωνικο-νομικές συμπράξεις διαπίστωσε ότι τουλάχιστον 67 ολοκληρωμένα προγράμματα υπάρχουν σήμερα στην Αυστραλία - και ο αριθμός αυτός αυξάνεται. Επικεντρώνονται σε θέματα όπως η κακοποίηση ηλικιωμένων, το οικογενειακό δίκαιο, το δίκαιο της νεολαίας, το ποινικό δίκαιο και τα προβλήματα ενοικίασης.

*Δεν είναι το πραγματικό του όνομα