Ο καθένας έχει το δικαίωμα να αποφασίζει ποιον βλέπει και με ποιον έρχεται σε επαφή. Αυτό το δικαίωμα δεν μειώνεται καθώς μεγαλώνουμε. Θα πρέπει να μπορούμε να βλέπουμε, για παράδειγμα, τα μέλη της οικογένειας και τους φίλους που θέλουμε να βλέπουμε και τον παθολόγο που προτιμάμε.
Δυστυχώς, μερικές φορές οι άνθρωποι μας εμποδίζουν να επιλέγουμε ποιον βλέπουμε και με ποιον ερχόμαστε σε επαφή. Μπορεί να έχουν καλές προθέσεις - για παράδειγμα, πιστεύουν ότι το απαγορευμένο άτομο μας φέρεται άσχημα. Αλλά εξακολουθεί να είναι δική μας επιλογή αν θα δούμε αυτό το άτομο ή όχι.
Εάν κάποιος άλλος αποφασίζει ποιον θα βλέπουμε και με ποιον θα έχουμε επαφή, μπορεί να μας στερεί το δικαίωμά μας στην αυτονομία στη λήψη αποφάσεων. Αυτό μπορεί να ισοδυναμεί με κοινωνική και συναισθηματική κακοποίηση.
Ο όρος "κακοποίηση ηλικιωμένων" χρησιμοποιείται για να περιγράψει την κακομεταχείριση, τον εκφοβισμό ή την εκμεταλλευτική συμπεριφορά προς ένα ηλικιωμένο άτομο ή την έλλειψη φροντίδας που έχει ως αποτέλεσμα τη βλάβη ή την αγωνία του. Μπορεί να συμβεί σε όλα τα είδη σχέσεων και καταστάσεων και μπορεί να είναι σκόπιμη ή ακούσια. Μπορεί να είναι δύσκολο να αναγνωριστεί, αλλά αν νιώθουμε φόβο, απομόνωση, έλλειψη σεβασμού ή ανασφάλεια, τότε αξίζει να λάβουμε κάποια βοήθεια για να αλλάξουμε τα πράγματα.
Άλλα σημάδια περιορισμού των προσωπικών ελευθεριών περιλαμβάνουν:
περιορίζοντας τις κοινωνικές μας δραστηριότητες
παρακράτηση της αλληλογραφίας μας ή της πρόσβασης σε τηλέφωνο
αναλαμβάνοντας αποφάσεις σχετικά με το πώς ξοδεύονται τα χρήματά μας
να μετακομίζουν στο σπίτι μας και να φέρνουν άλλους να μείνουν χωρίς άδεια.
Μπορούμε να αναγνωρίσουμε την ψυχολογική κακοποίηση όταν συμβαίνει επειδή μας προκαλεί συναισθηματικό πόνο, αγωνία ή αγωνία ή μας κάνει να αισθανόμαστε υποτιμημένοι. Μπορεί να αρχίσουμε να νιώθουμε πεσμένοι ή ανήσυχοι.
Δυστυχώς, οι υπεύθυνοι για την ψυχολογική κακοποίηση ηλικιωμένων είναι συχνά τα ενήλικα παιδιά. Άλλοι υπεύθυνοι μπορεί να είναι γαμπροί και νύφες, σύντροφοι, φίλοι και γείτονες.
Μερικές φορές, ο υπεύθυνος αναμειγνύει συμπεριφορές ελέγχου με συμπεριφορές αγάπης ή απολογίας. Κρύβει την ελεγκτική συμπεριφορά από τους άλλους ανθρώπους και επιδεικνύει στοργική συμπεριφορά μόνο όταν υπάρχουν άλλοι γύρω του. Είναι δύσκολο να καταλάβουμε τι συμβαίνει, επειδή η δυσάρεστη συμπεριφορά είναι τόσο ασυνεπής. Η συγκεχυμένη, ακανόνιστη συμπεριφορά όπως αυτή θα μπορούσε να είναι σημάδι καταναγκαστικού ελέγχου.
Ως "εξαναγκαστικός έλεγχος" νοείται ένα μοτίβο συμπεριφοράς που αποσκοπεί στη χειραγώγηση ενός άλλου ατόμου. Συμβαίνει σε σχέσεις εμπιστοσύνης - εμπιστευόμαστε το άλλο άτομο, οπότε αποδεχόμαστε τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρεται. Μπορεί να βρίσκουμε δικαιολογίες γι' αυτό. Οι σκέψεις και τα συναισθήματά μας μπορεί να μας εμποδίσουν να δούμε την κατάσταση καθαρά.
Αν κάποιος άλλος αποφασίζει ποιον θα βλέπετε ή με ποιον θα έρχεστε σε επαφή, πώς αισθάνεστε γι' αυτό;
:quality(75))
Όλα τα σχόλια ελέγχονται. Παρακαλούμε επισκεφθείτε τους όρους χρήσης για οδηγίες σχετικά με τον τρόπο συμμετοχής στην κοινότητά μας.