Η ιστορία του κυρίου και της κυρίας Day για ένα δάνειο για τον γιο τους

Ο κύριος και η κυρία Day, ένα ηλικιωμένο ζευγάρι που δεν μιλούσε αγγλικά, έπαιρναν σύνταξη λόγω ηλικίας. Ο μικρότερος γιος τους ζήτησε να τον βοηθήσουν να δανειστεί χρήματα για να αγοράσει κάποια ακίνητα που ήθελε να αξιοποιήσει. Εκείνη την εποχή, ο κ. Day βρισκόταν στα πρώτα στάδια της άνοιας. Η κυρία Day διερωτήθηκε πώς θα μπορούσαν να βοηθήσουν τον γιο τους ως χαμηλοσυνταξιούχοι. Ο γιος τους τη διαβεβαίωσε με τα εξής λόγια: "Μην ανησυχείτε, απλώς υπογράψτε τα χαρτιά, εγώ θα κάνω τις πληρωμές στην τράπεζα". Τα χαρτιά ήταν μια σύμβαση δανείου για 600.000 δολάρια και στη συνέχεια εγγράφηκε υποθήκη επί του σπιτιού του κ. και της κ. Day. Ο κύριος και η κυρία Day υπέγραψαν τα έγγραφα αυτά στο γραφείο του δικηγόρου του γιου τους.

Δύο χρόνια αργότερα ο γιος ενημέρωσε τον κ. και την κα Day ότι δεν ήταν σε θέση να συνεχίσει τις αποπληρωμές του δανείου και ότι θα έπρεπε να πουλήσουν το σπίτι για να εξοφλήσουν το χρέος. Ο κ. και η κα Day έθεσαν απρόθυμα το σπίτι προς πώληση και τα έσοδα από την πώληση εξόφλησαν το υπόλοιπο του δανείου και εξόφλησαν την υποθήκη. Η μεγαλύτερη κόρη τους τους φιλοξένησε στο σπίτι της, καθώς δεν είχαν πού αλλού να πάνε.

Το Centrelink έμαθε για την πώληση του σπιτιού του κυρίου και της κυρίας Day και ανέστειλε τις συντάξεις τους εν αναμονή έρευνας σχετικά με το μελλοντικό τους δικαίωμα. Ο κύριος και η κυρία Day αγνοούσαν πλήρως την υποχρέωση να ενημερώσουν το Centrelink για το δάνειο που είχαν δανειστεί έναντι της αξίας της κατοικίας τους.

Δυστυχώς, το Centrelink θεώρησε τα κεφάλαια του δανείου ως περιουσιακό τους στοιχείο. Καθώς το σύνολο των κεφαλαίων του δανείου υπερέβαινε το όριο του περιουσιακού στοιχείου του Centrelink, το Centrelink αποφάσισε ότι ο κ. και η κα Day δεν δικαιούνταν την πλήρη σύνταξη από εκείνη την ημερομηνία και ενημέρωσε τον κ. και την κα Day ότι είχαν υπερπληρωθεί από την ημερομηνία λήψης του δανείου. Ο κ. και η κα Day κλήθηκαν να επιστρέψουν τις υπερπληρωμές και τα μελλοντικά τους συνταξιοδοτικά δικαιώματα μειώθηκαν κατά περίπου 50 %.

Το Centrelink αντιμετώπισε επίσης τα έσοδα από την πώληση του σπιτιού ως "δώρο" στον γιο τους. Το γεγονός ότι το δάνειο ήταν προς όφελος του γιου τους και ότι χρησιμοποίησαν τα χρήματα από την πώληση του σπιτιού τους για την εξόφληση του δανείου δεν έκανε καμία διαφορά. Τα έσοδα από την πώληση υπερέβαιναν το επιτρεπόμενο ποσό για δώρα, οπότε το Centrelink αντιμετώπισε τα έσοδα σαν να ήταν περιουσιακό στοιχείο του κ. και της κ. Day και θεώρησε ότι είχαν λάβει εισόδημα. Αυτό υπερέβαινε το επιτρεπόμενο εισόδημα για πλήρη σύνταξη και η σύνταξή τους μειώθηκε αναλόγως.

Η Νομική Βοήθεια NSW βοήθησε τον κύριο και την κυρία Day να πείσουν το Centrelink ότι η πώληση του σπιτιού δεν ήταν δώρο στον γιο τους αλλά δάνειο. Ακόμη και όταν αυτό έγινε δεκτό, ο κ. και η κα Day εξακολουθούσαν να λαμβάνουν μειωμένη σύνταξη. Η Νομική Βοήθεια NSW αναγκάστηκε τότε να υποβάλει αίτηση βάσει μιας διάταξης περί δυσχερούς κατάστασης με το σκεπτικό ότι το δάνειο ήταν "μη υλοποιήσιμο".

Σε πρώτη φάση, η αίτηση απορρίφθηκε επειδή η Legal Aid NSW δεν είχε προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία ότι είχαν ληφθεί νομικά μέτρα κατά του γιου για την ανάκτηση του δανείου. Ωστόσο, δεδομένου ότι η Legal Aid NSW είχε πράγματι μηνύσει τον γιο, το Centrelink συμφώνησε να αποκαταστήσει τις συντάξεις του κ. και της κας Day εν αναμονή της έκβασης της νομικής διαδικασίας.

Πηγή: Δημοσιεύθηκε στο Compass με την άδεια του Νομική Βοήθεια NSW.