Νέα έκθεση ρίχνει φως στο ποιοι διαπράττουν κακοποίηση ηλικιωμένων

Το Αυστραλιανό Ινστιτούτο Εγκληματολογίας μόλις δημοσίευσε την έκθεσή του σχετικά με την πρώτη σημαντική αυστραλιανή μελέτη που εξετάζει την κακοποίηση ηλικιωμένων από τη σκοπιά των ατόμων που τη διαπράττουν. «Η διάπραξη κακοποίησης ηλικιωμένων: Μια ανασκόπηση των στοιχείων» συγκεντρώνει τα γνωστά στοιχεία σχετικά με το ποιοι είναι οι θύτες, γιατί διαπράττουν κακοποίηση και τι θα μπορούσε να τους αποτρέψει, παρέχοντας στους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής, στις υπηρεσίες και στις οικογένειες μια σαφέστερη βάση τεκμηρίωσης για την πρόληψη της βλάβης των ηλικιωμένων Αυστραλών.

Αν και η έκθεση καλύπτει όλους τους τύπους κακοποίησης ηλικιωμένων, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η οικονομική κακοποίηση απαιτούσε ιδιαίτερη προσοχή: «Αν και δεν αφορά αποκλειστικά τους ηλικιωμένους, αποτελεί μια συνηθισμένη μορφή κακοποίησης που βιώνουν, ενώ τα οικονομικά κίνητρα φαίνεται να αποτελούν συχνότερα την αιτία της κακοποίησης των ηλικιωμένων σε σύγκριση με άλλες ομάδες…»

Τα ευρήματα της έκθεσης

Μερικά από τα συμπεράσματα της έκθεσης είναι τα εξής:

• Η κακοποίηση διαπράττεται συνήθως από μέλη της οικογένειας. Οι περισσότεροι θύτες είναι ενήλικα παιδιά ή σύντροφοι, συνήθως ηλικίας 40 έως 60 ετών, και πολλοί από αυτούς ζουν μαζί με τον ηλικιωμένο.

• Τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες διαπράττουν κακοποίηση. Οι άνδρες είναι συνολικά ελαφρώς πιο πιθανό να διαπράξουν κακοποίηση, αλλά διαπράττουν τις περισσότερες περιπτώσεις οικονομικής, σωματικής και σεξουαλικής κακοποίησης.

• Η συναισθηματική και η οικονομική κακοποίηση είναι οι πιο συνηθισμένες μορφές. Συχνά, οι διάφορες μορφές εμφανίζονται ταυτόχρονα, ενώ η συναισθηματική κακοποίηση χρησιμοποιείται συχνά ως μέσο για την απόκτηση χρημάτων.

• Πολλοί θύτες αντιμετωπίζουν οι ίδιοι δυσκολίες. Τα προβλήματα ψυχικής υγείας, η κατάχρηση αλκοόλ και ναρκωτικών, τα οικονομικά προβλήματα και η εξάρτηση από τον ηλικιωμένο αποτελούν σημαντικούς παράγοντες κινδύνου.

• Τα κίνητρα ποικίλλουν. Κυμαίνονται από την υπερβολική επιβάρυνση των φροντιστών και το οικονομικό όφελος έως την επιθυμία για έλεγχο, την εκδίκηση και την αδυναμία αναγνώρισης της επιβλαβούς συμπεριφοράς.

Για μια πιο αναλυτική παρουσίαση των ευρημάτων, μπορείτε να συμβουλευτείτε την έρευνα παρακάτω.