Συμμετοχή των γενικών γιατρών στον αγώνα κατά του ηλικιωτισμού: ένας πρακτικός κλινικός οδηγός

Για να αντιμετωπίσουν τον ηλικιακό ρατσισμό στην κλινική πρακτική, οι γενικοί ιατροί μπορούν να υιοθετήσουν διάφορες πρακτικές στρατηγικές, όπως η προώθηση του επαγγελματισμού και της αυτογνωσίας, ο εντοπισμός του εσωτερικευμένου ηλικιακού ρατσισμού και η παροχή στοχευμένης συμβουλευτικής.

Ο ηλικιακός ρατσισμός είναι ανεξέλεγκτος σε ολόκληρη την κοινωνία και την υγειονομική περίθαλψη και υπάρχει εδώ και αρκετό καιρό, οδηγώντας σε σημαντικά χειρότερα αποτελέσματα στην ψυχική και σωματική υγεία, στην ευημερία, στην ικανοποίηση από τη ζωή και στη μακροζωία.

Οι παράγοντες που μεσολαβούν στις δυσμενείς επιπτώσεις του ηλικιακού ρατσισμού περιλαμβάνουν:

• διαρθρωτικοί παράγοντες, όπως η υποδιάγνωση και η υποθεραπεία των ηλικιωμένων με μειωμένη πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη και τη θεραπεία

• ατομικοί παράγοντες των ασθενών, συμπεριλαμβανομένων των συμπεριφορών που σχετίζονται με την υγεία, όπως η μη συμμετοχή σε προληπτικές ή προαγωγικές για την υγεία συμπεριφορές και η μη τήρηση της θεραπείας και των συστάσεων υγειονομικής περίθαλψης.

• ψυχολογικοί παράγοντες, όπως η ενσωμάτωση των αρνητικών στερεοτύπων της γήρανσης στην αυτοεικόνα, η οποία με τη σειρά της επηρεάζει τόσο την ψυχική κατάσταση όσο και την απόδοση.

Οι πρακτικές κλινικές στρατηγικές που μπορούν να χρησιμοποιήσουν οι γενικοί ιατροί για να καταπολεμήσουν τον ηλικιακό ρατσισμό στην πράξη περιλαμβάνουν:

• επίδειξη επαγγελματισμού και διορατικότητας

• έλεγχος για αυτογηρία

• παροχή συμβουλών για τον ηλικιακό ρατσισμό

• υπεράσπιση των ηλικιωμένων ασθενών

• αποφυγή οξείας νοσηλείας

• διατήρηση της επαγρύπνησης για την κακοποίηση ηλικιωμένων