Μετά από δεκαετίες οικονομικής κακοποίησης, η Τζούντι Γκάιτον αποδίδει στην εκπαίδευση που έλαβε μέσω μιας οργάνωσης υπεράσπισης το γεγονός ότι κατάφερε να παραμείνει ζωντανή.
Αυτό που ξεκίνησε ως περιστασιακά αιτήματα του αποθανόντος γιου της για βοήθεια προκειμένου να καλυφθούν απρόβλεπτα έξοδα — μεταξύ των οποίων και η θεραπεία για τον καρκίνο — εξελίχθηκε σε χρήση των χρημάτων ως μέσου εξαναγκαστικού ελέγχου.
«Στην αρχή ήταν ενδοοικογενειακή βία, μετά… εξελίχθηκε σε οικονομική κακοποίηση και κακοποίηση ηλικιωμένων», είπε η 86χρονη.
«Ήταν κάτι σαν: “Αν δεν το κάνεις αυτό, μαμά, δεν θα μπορείς να κάνεις εκείνο”. Ίσως να χρειάζονταν χρήματα: “Θα σου τα ξεπληρώσω. Αν δεν μας βοηθήσεις, δεν θα δεις ούτε τα παιδιά ούτε τα εγγόνια σου”».
Όταν η κα Γκάιτον σταμάτησε επιτέλους να υποκύπτει στις οικονομικές απαιτήσεις της οικογένειάς της, ήξερε ότι δεν θα της επιτρεπόταν ποτέ ξανά να δει τα εγγόνια της.
Η συμμετοχή της στο πρόγραμμα «Older Voices for Change» του Συμβουλίου για τη Γήρανση (COTA) της Τασμανίας την βοήθησε να αντιμετωπίσει την απώλεια.
«Δεν μου μένουν πολλά χρόνια. Η προπόνηση μου έχει προσφέρει καλύτερη ποιότητα ζωής, ώστε τα τελευταία μου χρόνια να είναι καλά», είπε.
:quality(75))
Όλα τα σχόλια ελέγχονται. Παρακαλούμε επισκεφθείτε τους όρους χρήσης για οδηγίες σχετικά με τον τρόπο συμμετοχής στην κοινότητά μας.