"Ο ηλικιωτισμός είναι παντού στην ποπ κουλτούρα"

Τα σκουπίδια ανέκαθεν ευδοκιμούσαν στην ένταση, την αναστάτωση και τη μεταμόρφωση. Μέσα σε τρεις δεκαετίες, η μπάντα - Shirley Manson, Duke Erikson, Steve Marker και Butch Vig - αρνήθηκε να ακουμπήσει στη νοσταλγία, αλλά αναδιαμόρφωσε τον ήχο της, παραμένοντας ριζωμένη στη χημεία της.

Το όγδοο άλμπουμ τους, Let All That We Imagine Be The Light, μπορεί να είναι το πιο απίθανο μέχρι στιγμής: ένας οικείος και κινηματογραφικός δίσκος που γεννήθηκε τόσο από τις περιστάσεις όσο και από την πρόθεση.

Για τον Vig, η ιστορία του άλμπουμ ξεκινά με την υγεία του Manson. "Η Shirley... έπρεπε να κάνει εγχείρηση αντικατάστασης ισχίου και αυτό την έβγαλε από την εξίσωση και αυτό δυσκόλεψε κατά κάποιο τρόπο το να προχωρήσουμε με τα τραγούδια και τις ενορχηστρώσεις γιατί ο καλύτερος τρόπος που δουλεύουμε είναι όταν είμαστε και οι τέσσερις μας σε ένα δωμάτιο", εξηγεί. Κατά την απουσία της, η μπάντα έπρεπε να επανεξετάσει τη διαδικασία της.