Η Αστυνομία της Τασμανίας και η κακοποίηση ηλικιωμένων

Η Τασμανία έχει το υψηλότερο ποσοστό ηλικιωμένων από όλες τις πολιτείες και τα εδάφη της Αυστραλίας, καθώς τα άτομα άνω των 65 ετών αποτελούν σχεδόν το ένα τέταρτο του πληθυσμού. Αυτή η δημογραφική πραγματικότητα είναι ο λόγος για τον οποίο η Αστυνομία της Τασμανίας αντιμετωπίζει με σοβαρότητα την κακοποίηση ηλικιωμένων.

Η διοικητής Jo Stolp APM, η οποία είναι υπεύθυνη για τη Συμμετοχή της Κοινότητας στην Αστυνομία της Τασμανίας, περιέγραψε την κακοποίηση ηλικιωμένων ως «μια μικρή επιδημία που παραμονεύει στο παρασκήνιο».

Ανέφερε ότι η κυβέρνηση της Τασμανίας παρουσίασε το 2023 το πρόγραμμα «Lifelong Respect: Η στρατηγική της Τασμανίας για την εξάλειψη της κακοποίησης των ηλικιωμένων 2023–2029 ». Πρόκειται για την τρίτη στρατηγική πρόληψης της κακοποίησης ηλικιωμένων που υιοθετεί η πολιτεία. Η Αστυνομία της Τασμανίας θα εφαρμόσει επίσης ένα νέο και ειδικό σχέδιο δράσης για την εμπλοκή του κοινού.

«Οι ηλικιωμένοι κάτοικοι της Τασμανίας δικαιούνται ασφάλεια, αξιοπρέπεια και δυνατότητα επιλογής», δήλωσε ο διοικητής Στόλπ. «Η αστυνομία θα τους ακούσει, θα αναλάβει δράση και θα συνεργαστεί με τις αρμόδιες υπηρεσίες [για να το πετύχει αυτό]».

Τι κάνει η Αστυνομία της Τασμανίας

Ο διοικητής Στόλπ δήλωσε στο Compass ότι η Τασμανία δεν διαθέτει προς το παρόν συγκεκριμένη νομοθεσία για την κακοποίηση ηλικιωμένων, ενώ οι νόμοι για την ενδοοικογενειακή βία αφορούν μόνο τις σχέσεις μεταξύ συντρόφων. Η αστυνομία λαμβάνει όλα τα δυνατά μέτρα για την αντιμετώπιση της κακοποίησης ηλικιωμένων.

Παρόλα αυτά, η Αστυνομία της Τασμανίας έχει ήδη λάβει πολλά μέτρα για την καταπολέμηση της κακοποίησης ηλικιωμένων.

• Μερική αναφορά περιστατικών κακοποίησης ηλικιωμένων – «Αν δεν είστε έτοιμοι να το αναφέρετε, θα καταγράψουμε ούτως ή άλλως ό,τι πληροφορίες είστε διατεθειμένοι να μας δώσετε και θα σας παραπέμψουμε σε υπηρεσίες υποστήριξης, ώστε, αν είστε σε θέση, να επιστρέψετε και να μας πείτε περισσότερα», είπε ο Διοικητής.

• Μια και μοναδική κατάθεση – «Όλο το προσωπικό μας φοράει κάμερες στο σώμα, και έτσι μπορούν να λαμβάνουν λεπτομερείς περιγραφές από τους μάρτυρες, γεγονός που τους γλιτώνει από το να πρέπει να ξαναλένε την ιστορία τους και να δίνουν πολλές καταθέσεις στη συνέχεια.»

• Χρήση των εξουσιών ελέγχου της ευημερίας – «[Αν] κάποιος δεν έχει εμφανιστεί για αρκετό καιρό ή αν κάποιο μέλος της κοινότητας έχει συγκεκριμένες ανησυχίες για έναν ηλικιωμένο, στην πραγματικότητα μόνο η αστυνομία διαθέτει την εξουσία να πάει και να ελέγξει πώς είναι αυτός ο άνθρωπος… Πηγαίνουμε, χτυπάμε την πόρτα και φροντίζουμε να δούμε και να μιλήσουμε με τον ηλικιωμένο.»

• Υιοθέτηση μιας προσέγγισης που λαμβάνει υπόψη τα τραύματα – Οι νεοσύλλεκτοι αστυνομικοί εκπαιδεύονται ώστε να αντιμετωπίζουν ευαίσθητα ζητήματα, όπως η κακοποίηση ηλικιωμένων, με μια προσέγγιση που λαμβάνει υπόψη τα τραύματα, ώστε να είναι σε θέση να προσφέρουν βοήθεια με ευαισθησία, προσοχή και υποστήριξη.

Τι είναι η προσέγγιση που λαμβάνει υπόψη τα τραύματα;

Πρόκειται για μια ευγενική, προσεκτική και υποστηρικτική προσέγγιση, η οποία αναγνωρίζει ότι ο ηλικιωμένος μπορεί να έχει βιώσει στο παρελθόν σοβαρό τραυματικό γεγονός που σχετίζεται με την αστυνομία και το οποίο θα μπορούσε να δυσχεράνει την αναφορά περιστατικών κακοποίησης, ή ακόμη και να έχει βιώσει τραυματικές εμπειρίες γενικότερα.

«Αυτοί [οι αστυνομικοί] κατανοούν πώς το τραύμα μπορεί να επηρεάσει τον εγκέφαλο ενός ατόμου και να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο αντιδρά απέναντι στην αστυνομία», εξήγησε ο διοικητής Στόλπ. «[Πρόκειται για το να] αναγνωρίζουμε τι περιβάλλει αυτό το άτομο και τι μπορεί πραγματικά να αποτελεί ερέθισμα, τι συμβαίνει μέσα του.»

«Θα το αντιμετώπιζαν σχεδόν όπως θα αντιμετώπιζαν ένα θύμα σεξουαλικής κακοποίησης. Θα προχωρούσαν γνωρίζοντας ότι δεν θέλουμε το άτομο να αναγκαστεί να διηγηθεί την ιστορία του πολλές φορές.»

Οικονομική πίεση και κακοποίηση ηλικιωμένων

Ο διοικητής Στόλπ ανησυχεί ιδιαίτερα για τους ηλικιωμένους που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες, ειδικά όταν τα ενήλικα παιδιά τους επιστρέφουν στο πατρικό σπίτι ή όταν έχουν εξαρτώμενους συγγενείς.

«Πιστεύω ότι υπάρχει σίγουρα ένα κλίμα “εκμετάλλευσης” σε αυτό – είτε είναι σκόπιμο είτε όχι, δεν ξέρω, αλλά – σίγουρα παρατηρώ πολύ περισσότερα νοικοκυριά με πολλαπλά επίπεδα εισοδήματος, και ειδικά στους χαμηλότερους κοινωνικοοικονομικούς κύκλους», σημείωσε.

Όταν οι ενήλικες αντιμετωπίζουν προβλήματα με τα ναρκωτικά ή άλλες εξαρτήσεις, εξήγησε ο διοικητής Στόλπ, συχνά καταλήγουν να επιστρέφουν στο πατρικό τους, ακόμα και στα 30, 40 ή 50 τους. Όμως, θα ζουν με έναν γονέα που μπορεί να είναι στα 80 του, και είναι εύκολο να τον εκμεταλλευτούν.

«Και αυτό δεν αποτελεί μια προφανή μορφή κακοποίησης, αλλά θέτει αυτούς τους ηλικιωμένους σε μια πολύ δύσκολη θέση, ειδικά όσον αφορά το κόστος της φροντίδας ηλικιωμένων και της υποστηριζόμενης φροντίδας ηλικιωμένων», είπε.

«Η μεγαλύτερη πρόκληση για έναν ηλικιωμένο είναι να συνειδητοποιήσει ότι τον εκμεταλλεύονται ή τον κακομεταχειρίζονται. Ξέρετε, προσπαθεί να κάνει το σωστό για την οικογένειά του, αλλά τον παραπλανούν και τον κάνουν να πιστεύει ότι συμβαίνει κάτι που στην πραγματικότητα δεν συμβαίνει.»

Μια πολύκροτη δικαστική έρευνα που διεξήχθη το 2017 και το 2018 ανέδειξε το πόσο ακραία μπορεί να είναι η κακοποίηση ηλικιωμένων και οδήγησε σε αλλαγές στα δίκτυα υπεράσπισης και παραπομπής για υποστήριξη σε περιπτώσεις κακοποίησης ηλικιωμένων.

Σοβαρή κακοποίηση ηλικιωμένων: Η ιστορία της Τζάνετ

Το 2010, η 77χρονη Τζάνετ Μακόζντι πέθανε από υποθερμία ως αποτέλεσμα σοβαρής παραμέλησης. Η ιατροδικαστική έρευνα αποκάλυψε ότι η κόρη και ο γαμπρός της κυρίας Μακόζντι – μια νοσοκόμα και ένας εργαζόμενος στον τομέα της υποστήριξης ατόμων με αναπηρία – την ανάγκασαν να κοιμάται σε ένα μη μονωμένο εμπορευματοκιβώτιο υπό παγωμένες θερμοκρασίες.

Η κόρη αρνήθηκε να τοποθετήσει τη μητέρα της σε οίκο ευγηρίας ή να προσλάβει υπηρεσίες φροντίδας, επειδή αυτή και ο σύζυγός της εκμεταλλεύονταν οικονομικά την κα Μακόζντι. Ξόδεψαν σχεδόν τα τρία τέταρτα της αξίας της περιουσίας της.

Στα συμπεράσματά της, η ιατροδικαστής Ολίβια Μακτάγκαρτ ανέφερε: «Κατά την άποψή μου, η παραμέληση της υγείας της κυρίας Μακόζντι και η οικονομική εκμετάλλευσή της για μεγάλο χρονικό διάστημα από μέλη της οικογένειάς της στα οποία είχε εμπιστοσύνη, εμπίπτουν στον ορισμό της «κακοποίησης ηλικιωμένων»» (σ. 37).

Τι μπορείς να κάνεις αν είσαι θύμα κακοποίησης;

Ο διοικητής Στόλπ θέλει να αναφέρετε τα γεγονότα στην αστυνομία. «Αν μας πείτε ότι είστε θύμα κακοποίησης ηλικιωμένων και μας περιγράψετε πώς συμβαίνει αυτό, θα σας αντιμετωπίσουμε ως θύμα εγκλήματος, όπως θα κάναμε και με οποιοδήποτε άλλο είδος εγκλήματος.»

Πρόσθεσε ότι οι πολίτες μπορούν να έχουν πρόσβαση σε δικηγόρο της Νομικής Βοήθειας και σε συμβουλευτική υποστήριξη. Βοήθεια μπορούν επίσης να προσφέρουν οι οργανώσεις Advocacy Tasmania (1800 005 131) και η Γραμμή Βοήθειας για την Κακοποίηση Ηλικιωμένων (καλέστε στο 1800 353 374).

Για να μειώσουν στο ελάχιστο τον κίνδυνο να πέσουν θύματα κακοποίησης ηλικιωμένων, ο διοικητής Stolp συνιστά στους πολίτες να ενισχύσουν τα μέτρα προστασίας για τα γηρατειά, όπως οι διαθήκες και οι διαρκείς πληρεξουσιότητες.

«Αυτό που θα ήθελα πολύ να δω… είναι οι άνθρωποι να εξασφαλίζουν πραγματικά τα τελευταία χρόνια της ζωής τους, είτε μέσω διαθήκης είτε μέσω διαρκούς πληρεξουσιότητας και παρόμοιων μέτρων, ώστε να διασφαλίζουν ότι [η κακοποίηση] δεν θα μπορεί να συμβεί. Να υπάρχει κάποια ανεξαρτησία, ώστε αυτοί που ενδέχεται να επωφεληθούν από την εκμετάλλευση ενός ηλικιωμένου να μην είναι οι ίδιοι που ελέγχουν την κατάσταση.»

Αν κάποιος που γνωρίζετε είναι θύμα κακοποίησης

Η διοικητής Στόλπ επιθυμεί επίσης το ευρύτερο κοινό να αναφέρει τις υποψίες του στην αστυνομία, αν πιστεύει ότι κάποιος άλλος είναι θύμα κακοποίησης ηλικιωμένων. «Παρακαλώ, αναφέρετέ το και περιγράψτε το ακριβώς όπως το αντιλαμβάνεστε», δήλωσε στο Compass.

«Ενημερώστε τους αστυνομικούς ότι πιστεύετε ότι το άτομο είτε βρίσκεται υπό οικονομικό έλεγχο, [είτε] υφίσταται παραμέληση ή κάποια μορφή σωματικής βίας – αλλά πείτε τους ότι πιστεύετε ότι πρόκειται για κακοποίηση ηλικιωμένου.»

«Έτσι, όταν [οι αστυνομικοί] βρεθούν σε μια τέτοια κατάσταση, θα είναι σε εγρήγορση για αυτό και θα το αναζητούν. Δεν αρκεί απλώς το άτομο να ανοίξει την πόρτα και να πει: “Ναι, είμαι καλά”, αλλά πρέπει να το εξετάσουν λίγο πιο προσεκτικά, επειδή κάποιος έχει εκφράσει ανησυχία.»

Με το ένα τέταρτο του πληθυσμού της Τασμανίας να είναι άνω των 65 ετών, η Αστυνομία της Τασμανίας είναι έτοιμη να ακούσει και να αναλάβει δράση σε περιπτώσεις κακοποίησης ηλικιωμένων – αλλά χρειάζεται τη βοήθεια της κοινότητας για να μιλήσει.

Γραμμές βοήθειας

Σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, καλέστε πάντα το 000.

• Advocacy Tasmania 1800 005 131

• Γραμμή βοήθειας για την κακοποίηση ηλικιωμένων 1800 353 374

• Crime Stoppers 1800 333 000

Πόροι

Αστυνομία της Τασμανίας - ιστοσελίδα

---

Σχετικά με τον συγγραφέα

Διοικητής Τζόαν Στόλπ APM

Αστυνομία της Τασμανίας

Ο διοικητής Στόλπ υπηρετεί στην Αστυνομία της Τασμανίας εδώ και 30 χρόνια, έχοντας εργαστεί σε διάφορους...

Προβολή προφίλ